Inowłódz i Spała to dwie miejscowości położone w malowniczej dolinie Pilicy, oddalone od siebie o 6 km. Odwiedziliśmy je w ramach zwiedzania okolic Tomaszowa Mazowieckiego.

Inowłódz

W miejscowości Inowłódz zwiedziliśmy dwa zabytki: ruiny zamku oraz kościół św. Idziego.

Sama nazwa miejscowości – Inowłódz – jest dość trudna do zapamiętania, przynajmniej dla mnie. Zanim nauczyłam się poprawnej nazwy, przekręcałam ją na wszystkie możliwe sposoby.

Ale wracając do zwiedzania. Zwykle zamki budowano na wzgórzach a kościoły niekoniecznie. W Inowłodzu jest odwrotnie. Zamek położony jest na płaskim terenie, dawniej otoczony fosą, kościół natomiast na górze, widoczny z daleka.

Ruiny zamku

Zamek, a właściwie „wyremontowane” ruiny, jest całkiem okazały.

Brama do zamku

Zamek

Do zamku wchodzimy po długim drewnianym moście.

Most do zamku

Jak większość zamków obronnych w Polsce, został wybudowany w czasie panowania króla Kazimierza Wielkiego.

Dziedziniec zamku

Widok z wieży zamkowej

Widok z wieży zamkowej

Zniszczony podczas potopu szwedzkiego, pozostawał w ruinie aż do czasu obecnej rekonstrukcji. Rekonstrukcji, ponieważ zamek częściowo odbudowano i obecnie służy nie tylko turystom, ale również mieszkańcom jako biblioteka, dom kultury, miejsce wystaw.

Wystawa na zamku

Jedna z sal zamku

Z wieży zamkowej w oddali widać kościół św. Idziego, do którego zaraz się udamy.

Widok na kościół św. Idziego

Kościół św. Idziego

Kościół św. Idziego jest bardzo cennym zabytkiem, pochodzi z XI/XII w. Położony na wzgórzu obiekt, oprócz swego oczywistego przeznaczenia pełnił także funkcje obronne. Według tradycji został ufundowany przez księcia Władysława Hermana w podzięce za narodziny długo oczekiwanego syna. Stąd też na wzgórzu ustawiono figurę księcia z synem.

Figura księcia Hermana

Ponieważ samochód został u podnóża góry, nie pozostaje nic innego jak wspiąć się na nią po schodach.

Schody do kościoła

Obiekt jest zamknięty, oglądamy go tylko z zewnątrz.

Kościół św. Idziego

Kościół św. Idziego

Kościół św. Idziego

Z góry jest ładny widok rzekę Pilicę i okolicę.

Widok na rzekę Pilicę ze wzgórza kościelnego

Robi się już dosyć późno ale jeszcze na chwilę chcemy zajrzeć do pobliskiej Spały.

Spała

Spała ma długą tradycję jako miejscowość rekreacyjno-wypoczynkowa. Przyjeżdżali tutaj na polowania królowie polscy, carowie rosyjscy a także prezydenci Polski w latach międzywojennych. Obecnie także jest popularną miejscowością na krótkie i dłuższe pobyty.

Czasu wystarcza nam już tylko na krótki spacer. W centrum odwiedzamy drewniany kościół z 1923 r.

Kościół

Wnętrze kościoła

Tuż obok rozciąga się park.

Park

Po drugiej stronie głównej drogi również znajduje się teren parkowy w którym znajdziemy naturalnej wielkości pomnik żubra. Pomnik odbył długą wędrówkę zanim trafił do Spały. Wzniesiony w 1862 r. w Zwierzyńcu koło Białowieży na pamiątkę polowania cara rosyjskiego. W czasie I-szej wojny światowej Rosjanie pomnik zdemontowali i wywieźli do Moskwy. Staraniem rządu polskiego pomnik odzyskano i 1924 r. został przewieziony na dziedziniec Zamku Królewskiego w Warszawie. W 1928 decyzją ówczesnego prezydenta Ignacego Mościckiego pomnik przeniesiono do Spały.

Pomnik żubra

I tak żubr 90 lat stoi sobie spokojnie w parku z jednym wypadkiem. Podobno pod koniec II-giej wojny światowej oficer niemiecki odciął zwierzęciu głowę próbując wywieź do Niemiec, co się nie udało. Jednak „blizna” żubrowi pozostała.

Pomnik żubra

I to wszystko co udało nam się zobaczyć w Spale.

Podziel się z innymiShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Tags: , ,

Related Article

6
Dodaj komentarz

avatar
3 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
StokrotkaMariolaAgaAnia Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Ania
Gość

To miejsce, jak i wszystkie, które ostatnio pokazywałaś na blogu, znam bardzo dobrze. Jestem z Łodzi, toteż okolice są mi dobrze znane i przyznam Ci, że bardzo lubię o nich czytać na cudzych blogach 🙂

Aga
Gość

‚Inowłódz’… tak sobie myślę, że przecież to tak łatwa do zapamiętania nazwa. Czytam dalej i zdaję sobie sprawę, że już zapomniałam nazwy miejscowości. buahahaha 😀 Bardzo przyjemny post, lubię zamki i ich ruiny. Marzy mi się już jakiś zobaczyć, za długą przerwę już mam. hehe Pozdrawiam bardzo serdecznie. 🙂

Stokrotka
Gość

No proszę – na jaki fajny blog trafiłam. Nie dość, że seniorka to jeszcze podróżniczka.
A ja akurat ani Spały ani Inowłodza nie znam – tym bardziej z wielką przyjemnością przeczytałam i obejrzałam.
Bardzo dziękuję i pozdrawiam.

Zaprenumeruj Blog przez e-mail

Wprowadź swój adres email aby zaprenumerować ten blog i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach.

Dołącz do 27 pozostałych subskrybentów

Obserwuj mnie

GOOGLE PLUS

INSTAGRAM

We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website.